Ons Team
Even voorstellen…mijn naam is Katleen Colaert, ik woon in België en volgende maand word ik 60. Ik ben moeder van Hanna, Sarah en Elias, en pleegmoeder van Sandra en Feliciana. Daarnaast ben ik trotse grootmoeder van Noah, Annas, Tina, Ayah, Abigail, Isaak en baby Nassim.
Vanuit mijn opleiding ben ik maatschappelijk werker en heb ik zeven jaar met vluchtelingen gewerkt. In 1995 ben ik echter toevallig in de verzekeringswereld terechtgekomen, waar ik sindsdien werkzaam ben als verzekeringsmakelaar. Toch ligt mijn echte passie bij de indiaanse volkeren van Noord-Amerika.
Op mijn 13e werd ik lid van de Kiva en de NANAI en was ik ook enige tijd betrokken bij de BANAI, de Belgische tak van NANAI, die later is opgehouden te bestaan. Door een oproep van mevrouw Vossaert van de Kiva begon ik brieven te schrijven naar indiaanse gevangenen die slecht werden behandeld vanwege hun strijd voor hun culturele vrijheid. Zo leerde ik Alaska native Joseph Allockeok Komok Jr. kennen, met wie een langdurige vriendschap ontstond. Na een onderbreking vanwege mijn huwelijk en de opvoeding van mijn kinderen groeide deze band verder uit tot een diepe liefde. Helaas is Joseph vorig jaar plotseling overleden, en nu is mijn wens sterker dan ooit om iets te betekenen voor de indiaanse gemeenschappen.
Het is altijd mijn droom geweest om in België een stichting op te richten, en die droom wordt nu werkelijkheid. Bij de NANAI ontmoette ik Patrick (ook uit België) en zijn gezin, die dezelfde missie delen. Samen hebben we de BANAI heropgericht, die we voorlopig met z’n tweeën runnen. We zoeken nog een penningmeester en enthousiaste leden die willen helpen BANAI verder vorm te geven.
Je gaat ons zeker vaak tegenkomen op allerlei evenementen en we kijken er enorm naar uit om de vooropgestelde missie van de BANAI te verwezenlijken!”
Even voorstellen…Mijn naam is Patrick De Rooze, ik ben 59 jaar en kom uit Gent, België. Mijn hele carrière heb ik gewerkt in de bewakingssector, maar binnenkort ga ik met pensioen.
Mijn interesse in de indiaanse volkeren van de VS en Canada is er al sinds mijn jeugd. Het buitenleven, de vrije natuur, het respect voor de aarde en de dieren – deze manier van leven heeft me altijd aangesproken. Maar naarmate ik ouder werd en me verdiepte in de geschiedenis, ontdekte ik ook de schrijnende omstandigheden en onrechtvaardige behandelingen die deze ooit machtige volkeren hebben ondergaan. Op dat moment wist ik: ik hoef niet te kiezen, dit is wat ik wil doen. Samen met mijn echtgenote hebben we door de jaren heen verschillende initiatieven en organisaties gesteund.
In België waren er enkele organisaties, en ook de Stichting Lakota in Nederland sloot aan bij onze interesses. Maar toen al deze initiatieven stopten, bleef er weinig over. We besloten ons aan te sluiten bij de NANAI, een organisatie die we al langer kenden. Vanaf het eerste moment waren we onder de indruk: de warmte, het enthousiasme, de daadkracht, de projecten, de vrijwilligers, de openheid en de strijdlust – dit hadden we nog nooit eerder ervaren. We wisten meteen: hier willen we deel van uitmaken!
En zo werd een langgekoesterde droom werkelijkheid: samen met Katleen heb ik de BANAI vzw opgericht. We hopen hiermee ook alle Vlaamse, Waalse en Brusselse buren mee te nemen op deze prachtige missie.
Wij kijken er enorm naar uit om samen verder te bouwen aan deze missie!
